| Kamolrat 的个人资料-·=»‡«=·-·÷±‡±+*¨^¨*+ « ...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
|
4月20日 ความสุขที่เหลืออยู่ตอนนี้ชีวิตกรูส์จะพอมีความสุขเหลือปะ
คนที่กูรักก็เปลี่ยนไป
กูหว้าเหวมากมายเลยรู้ปะ
ชีวิตกูวันๆไม่มีอะไรมากมาย
นอกจากนั่งเล่น msn.
ทำงานบ้าน
กูเลยรู้สึกว่าชีวิตของกู
ช่วงนี้มันแย่นะ
แย่มากตอนนี้สิ่งที่กูอยากทำมาก
ที่สุดคือการร้องไห้
เพราะมันเป็นทางออกที่ดี
ที่สุดสำหรับตัวกูแล้วหละ
เพราะกูก็ไม่อยากเล่าให้ฟัง
เรื่องของกูมากมายนักเท่าไรหรอก
แต่เมื่อกูไม่เล่าให้ใครฟังก็คือกู
เก็บมันไว้คนเดียวอัดไว้คนเดียว
กูก็เครียดจนกูจะต้องร้องไห้
****สำคัญที่ทำให้กูเป็นอย่างงี้คือเพื่อนรักกู****
มันไม่เห็นความสำคัญของกูอีกต่อไป
วันเวลาที่กูรู้จักได้เป็นเพื่อนกับมันมาก็
6 ปี
ถึงแม้วว่าช่วงตอนกูอยู่มอปลายมันจะย้ายไปอยู่
โรงเรียนอื่นแต่กูก็ยังคงโทหามันเสมอมา
แต่ตัวมันเองไม่เคยแม้ที่จะโทหานอกจากยิง
แล้วที่ยิงมาก็ไม่ใช่อะไร
มันก็ต้องให้กูโทกลับเป็นแน่หละ
กูก็โทกลับไง
พอโทกลับก็มักพบกับปัญหาของมัน
ซึ่งกูไม่เคยเกี่ยว
แต่ว่าถ้ากูไม่ใช่เพื่อนมันกูจะไม่รับฟังปัญหาของมัน
แต่กูเป็นเพื่อนมันไงเลยรับฟัง ให้คำปรึกษาที่ดีที่สุดในความคิดกู
แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป
แมร่งนิสัยกลับเปลี่ยน
มันไปเจอเพื่อนใหม่จนลืมกู
กูก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะว่า
ทำไม!! ทำไม!! ทำไม!!
For a long time
ที่มึงเดือดร้อน
มึงมักนึกถึงกู
เวลามึงเครียดมีปัญหามึงนึกถึงกู
แต่เวลามึงมีความสุข
เคยเห็นหัวเพื่อนคนนี้
เพื่อนอย่างกู
เพื่อนในวันที่มึงร้องไห้แทบตาย
ใครกันหละที่ต้องรีบนั่งรถไปหามึง
ใครกัน
ใครกันในวันที่มึงโดนหลอกจากไอ้ผู้ชาย
ไร้สกุล ผู้ชายสันดานเสีย
ใครกันที่ไปปลอบมึง
แค่นี้กูยังไม่ดีพออีกใช่ไหมอะ
เวลามึงเดือดร้อนมึงมีกู
เวลากูเดือดร้อนกูมีมึงไหม
---------------------------------------------------
PS...กูสำคันกับใครบ้าง
**มีใครรักูจิงไหมนอกจากพ่อแม่
--มีใครบ้างที่จะเข้าใจความรู้สึกกู
//มีใครบ้างที่พร้อมจะอยู่ข้างกูในเวลากูเป็นอย่างงี้
กูต้องการความจริงใจ
กูต้องการความสุข
กูจะโดนหลอกอีกไหม
กูรักมึงเสมอนะ(ถ้าใครสนิทกับกูจะรู้ว่าตรงนี้กูหมายถึงใคร)
ตอนนี้กูกำลังรู้สึกแย่ๆๆๆ
แย่มากมากแย่เข้าไปทุกที
ขอบคุณเพื่อนนัทที่วันนี้
มาบ้านกูเพราะถ้าวันนี้
มึงไม่มา
กูก็คงอยู่คนเดียว
แล้วต้องร้องไห้แน่ๆ
ขอบจัยมึงมากวะเพื่อน
 4月6日 อนาคตของกูจะเป็นไง ใครรู้บอกกูที o-NeT
แมร่งประกาศผลแล้ว
คะแนนออกมานะกูแทบร้องวะเหี้ย!!!!!!!!!
ไทยนะ 53.75
สังคมก็ 35.00
อังกฤษ(ภาษาพ่อแม่)34.00
คณิต(วิชาโปรดช่วยเอาออกจากหลักสูตรที)20.00
วิทย์(โห้ลูกกาลิเลโอ)32.50
ด้วยคะแนนอันล้นเหลือของกู
พวกมึงคงพอรู้แล้วนะว่าเพื่อนมึง
คนนี้จะติดมหาวิทยาลัยไหน
ก็คงจะพ้น จุฬา ธรรมศาสตร์
แต่กูรู้ว่ากูจะ
เจอเพื่อน 6/4 ได้ที่ไหน
ก็คงเป็นที่
"เปลวเทียนให้แสง รามคำแหงให้ทาง"
มาบอกคะแนนกันบ้างนะโว้ยพวกมึง
กูอยากรู้ว่าจะมีใครคะแนนเยอะ
อยากรู้ว่าจะมีใครคะแนนแย่ได้เท่ากูปะ
ปล.เพื่อน 6/4 เจอกันที่รามวะ
 4月2日 เช้งเม้งเมื่อวันอาทิตย์กูไปเช้งเม้ง!!!!
กับครอบครัวมาอ่ะ
ขอบอกว่าแดดร้อนมากมายเลย(กาญจนบุรี)
แต่ก็อีกหละกูอะ
รู้ก็รู้ว่าร้อนนะ
แต่เสือกใสสีดำไปไง
แหมแมร่งสุดยอด
วันที่กูไปนะอุณหภูมิแมร่ง 40 องเท่านั้น(ร้อน/หนาวบอกด้วย)
ทำเอากูตับแตก(เกือบไม่ได้กลับแหละ)
เจอญาติทั้งทีนะก็รับทรัพย์ไปตามๆกันเลย
แต่ว่าญาติบางคนนะกูไม่รู้จัก
จำได้ว่าไม่เคยเห็นหน้านะ
แต่แมร่งดันรู้จักกูวะ(ดังงะ)
อิอิ
ภูมิจัยญาติเยอะมากมายเลย
อีกอย่างนะคะ
ไปร้านอาหารแห่งหนึ่งที่กาญจนบุรี
ร้าน"บ้านสานฝัน"
ร้านนี้สวยมากมายเลย
มีรุปให้ดูด้วยนะ
เป็นบรรยากาศรอบๆร้าน
แนะนำให้ไปช่วงเวลาค่ำ เย็นๆ
บรรยากาศดีมากมายเลยแหละ
ถ้าใครไปกาญจนบุรีนะ
บอกเรา
เราจะแนะนำร้านอาหารนี้ให้
เป็นอย่างดีเลยอะ(^_^)
พี+เอส ถ้าใครไปนะก็ขอ
ให้ลองเมนูที่มีชื่อว่า "ลองของ"
เป็นเมนูเด็ดของที่ร้านเลยหละ
(ช่วยครอบครัวหากินแหะ)
อย่าลืมนะใครไปก็โทบอกเพื่อมีส่วนลดให้(มั่งนะ) 3月31日 ไม่มีชื่อวะขอบอกกูแมร่งเบื่อวะขอบอกเลย
ตอนนี้นะชีวิตแมร่งแสนจะ
น่าเบื่อค่ะ
ปิดเทอมอยู่บ้าน
เที่ยวบ่อยๆก็ไม่ได้
เดี่ยวแม่ด่า
แล้วก็วันอาทิตย์นี้ค่ะ
ต้องไปบ้านที่เมืองกาญ
โห้ไม่อยากจะคิดถึง SUN ว่ามัน
จะเผากูสะขนาดไหน
จะใส่เสื้อดำไปแมร่งก็กัวดำวะ
เดียวจะเหมือนอีตอนไปทะเล(โดนแดดเผา)
แต่ถ้าไม่ใส่ดำแล้วกูจะใส่สีไรวะ
เพราะเสื้อผ้าก็ก็เน้นดำทั้งนั้น
กะใส่ชุดนอนไปแล้ว
................................
3月25日 ชีวิตของใครกันอยากจะรู้จริงๆนะว่าชีวิตมนุษย์เราใครเป็นคนสร้าง
ตัวกูก็คงตอบพ่อแม่(จริงปะ) เพราะเค้า....กันถึงมีเรา
แต่เมื่อเราเกิดมาแล้ว โตแล้ว ชีวิตเราจะเป็นของใคร
ใครกันที่ต้องกำหนดชีวิตถ้าไม่ใช่ตัวเราเอง
อยากจะรู้วะว่าทำไมพ่อแม่ ต่างพากันกำหนด
ชีวิตของลูก บังคับลูก
แต่ที่กูบ่นมา พ่อแม่กูก็ไม่ได้บังคับไรกูหรอก
แค่จะให้กูไปไหนที่ๆกูอยู่แล้วกูคับใจ(ไม่ใช่เพราะ...)
แต่มันเป็นความรู้สึกที่กูกลัวมาตั้งแต่เด็ก
ทั้งๆที่มันไม่น่ากลัวอะไรมากมาย
ก็แค่ความทรงจำที่ไม่น่าจำในตอนเด็ก
ถึงเวลานี้กูก็รู้แหละว่าคนๆที่ทำให้กูกลัวมากมาย
คนที่กูคิดว่าเค้าเกลียดกู เค้าก็รักกูบ้างแหละ(มั่งนะ)
แต่ก็คงน้อยกว่าพวกท่านชาย ที่เค้ารักกูน้อย
เพราะอะไร(กูเคยถามตัวกูเอง) นั้นเป็นเพียงเพราะ
กูเป็นผู้หญิง!!!
ตลอดเวลาที่เค้าด่า เค้าเลี้ยง เค้าสั่งสอน กูมา
กูไม่เคยเกลียดเค้าแม้แต่น้อยเลย
เพราะเค้าก็คือผู้มีพระคุณของกู
กูไม่โกด ไม่เกลียด เพราะกูรู้ว่าเค้าหวังดี
++++++++++++++ต่อจากนี้นับเวลารวมเดือน++++++++++++++
ชีวิตกูจะยิ่งมีแต่โลกสีเหลี่ยม
ชีวิตกูจะไม่มี internet
ชีวิตกูจะได้คุยโทรสัพกะคนที่กูรักน้อยลง
ชีวิตกูจะไม่ได้ไปเล่น สงกรานต์
ชีวิตกูจะขาดอิสระภาพชั่วคราว
หากไม่เจอกูออนเอ็ม
หากไม่เจอกูอัพสเปช
หาไม่เจอกู ณ ที่ใด
ไม่ต้องสงสัย
ไม่ต้องเป็นห่วง
เพราะกูต้องไปทำภาระกิจใหญ่
นั้นคือดูแลคนที่กูกลัวสุดๆ
ตอนนี้กูอยากบอกกับคนที่กูกลัวว่า
ทรายรักท่านเสมอค่ะ
วันนี้กูลืมบอกไปวันกูไปงาน
คอมมาร์ค
มานะคะ
เจอแม่ของแม็ก6/4
ด้วยเพื่อนที่เรียน ทศน
คงรู้จักกันดีว่าใคร
อาจารย์ท่านนั้นเค้าไปซื้อโน๊ตบุ๊คอะค่ะ(ต่อ ป.โท)
ลืมบอกไปว่าทรายไปกับใคร
+ + บอส(ที่รักของกู)++แมม(น้องที่รักกู)++ดล/โอม(เพื่อนที่รักกู)
กูแมร่งไปรอ 3 คนนี้นานโคตรอะ
แต่กูก็ต้องรอชะปะ
เพราะถ้าไม่รอกูก็ไม่รู้จะไปเดินกับใคร
เดินคนเดียวน้ำลายบูด(เน่า)แน่มึง....
กูแมร่งโคตรอยากได้แฟลซไดร์ 1กิ๊ก แค่ 315 บาท
แต่กูอยากได้ 2 กิ๊กมากกว่าแล้วก็ไม่อยากเสียตังเอง
เลยรอไปซื้อวันอื่น(ไม่ใช่ที่งาน)ดีกว่า
เพราะแม่กูจะได้ออกหั้ยกู
555
รักบอสนะคะ 3月21日 O_Oปิดเทอมวันนี้ขอหยาบคาย
 กูแมร่งเบื่อสัดเลย
ปิดเทอมมมมมม....เนี้ย
ปิดเทอมนี้กูรู้สึกว่า
ยิ่งโตยิ่งไร้สาระ
ไม่ค่อยจะทำไรกับ
เค้าเลย
อยากทำงานก็ไม่ได้ทำ
ดันต้องรอฟังคะแนน
รอให้เรื่องเรียนมันแน่นอนก่อน
ไม่งั่นชีวิตนี้ก็ไม่ต้องทำห่าไรเลย
เบื่อว่า "_"
วันๆก็นั่งเล่นแต่ msn..
เพื่อนกูก็ออนกันได้
ออนกันดี
ออนแมร่งทุกวัน
ซึ่งไม่ต่างไรกับกูเลยห่า!!!
แล้วจะบอกทำไมวะกู
ทำบอร์ดให้เข้าไประบายความรู้สึก บอกข่าวคราวกันถึงเพื่อนhttp://www.bbznet.com/scripts/board.php?user=tetsiri_bs
ยังไงก็เข้าไปกันเยอะๆหละกันนะสาดดดดดดดดดเอ่ย
  3月17日 วันรวมแก๊งค์ของเรา..วันวานยังหวานอยู่..
 วันนี้เป็นวันที่พวกเรา G1000 ได้กลับมารวมตัว
กันอีกครั้งเพราะถ้านังใหม่ไม่ได้รับ
ใบประกาศจบ ปวช.
พวกเราก็คงอีกนานนะ
ที่จะได้อยู่รวมกัน
ครบ 4 คนแบบสมัยก่อน(กรูส์แก่แล้ว)
วันนี้ตอนก่อนไปนะ
กูก็แมร่งนัด
..มาตา..เฟิรน์..อาม..เอก
..วุฒิ(น้องเมย์)..กู..ไอ้เอ็ม
ไว้ที่พาต้าปิ่นเกล้า
เวลา 10.00 น. นะ
เน้นเลยนะว่า 10.00 น.
คนอื่นเค้าก็รีบไปกันดิคะ
ประมาณว่ากลัวไม่ทันเวลาชะมะ
แต่มาตากับเฟิร์นดิ
แมร่งมาสัก 11.00 ได้
โห้อีกคนรอก็รอไปเลยคะที่รัก
แต่ยังไงก็เพื่อนกันก็มีบ่นกันนิดหน่อย(กูบ่น)
จากนั้นก็ไปหานังใหม่ค่ะแล้วก็ให้ของขวัญ
ที่ทรายตั้งใจทำอย่างรุนแรง
มันบอกว่าอยากร้องไห้เลยนะ(ซึ้งหรอมึง)
แล้วก็ถ่ายรูปจากนั้นเดินคะเน้นคะเดิน
จากสวนอัมพร - ไปครุสภาคะทุกคน
ตอนเดินก็เที่ยงอะ แมร่งร้อนวะ
ถ้าหม่อมแม่รู้เนี้ยโดนพระเทศน์แน่
**************
กินข้าวเสร็จเราก็ไปดีไซน์กันต่อ
ร้องแมร่ง 1 ชั่วโมง 30 นาทีคะ
แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
ส่วนทราย มาตา เฟิร์น เอก
ไปบ้านเฟิร์นกันต่อคะ
ทรายไปตัดผมมา
ก็แค่นั้นแล้วเป็นอันว่า
.......จบ.......
 3月15日 โรคหัวใจกำเริบ+ + 12 วิธีถนอมหัวใจ
1 .ไม่ควรเก็บไว้ในอุณหภูมิที่ร้อนจนเกินไปจะทำให้ ใจร้อน รน * *
และไม่ควรเก็บไว้ใน อุณหภูมิที่เย็นจนเกินไปจะทำให้ ใจแข็ง กระด้าง * *
2.อย่าวางบนที่สูง อาจร่วงลงมาจะทำให้ ใจแตก กระจาย
3.ควรเก็บไว้ให้พ้นบริเวณที่มีแสงแดดจัดจะทำให้ ใจดำ เป็นอีกา
4.ไม่ควรวางไว้บนพื้นผิวลื่น หรือผิวมันจะทำให้ ใจล้ม เหลวไม่เป้นท่า
5.หมั่นทำความสะอาดด้วยน้ำบริสุทธิ์ที่เรียกว่า น้ำใจ
ไม่ควรใช้กับเครื่องซักผ้าจะทำให้ ใจยับเยิน ไม่เป็นชิ้นดี
6.ควรเก็บไว้ในที่ปลอดภัยจากพวกมิจฉาชีพ มิฉะนั้นจะทำให้ ใจหาย ใจคว่ำ
7.ควรเก็บให้พ้นมือเด็ก(พาณิชย์) เพราะจำทำให้ ใจเต้น ตูมตาม
8.อย่าทำร้ายหัวใจด้วยคำพูดกัดกร่อน ซึ่งทำให้ ใจจะขาด สิ้นดี
9.ถ้าเห็นหัวใจแน่นิ่งให้เขย่าแรงๆ เพื่อเป็นการ ปลุกใจ ให้ตื้น
10.อย่าฝากฝังไว้กับคนหลอกลวงจะทำให้ ใจสลาย ตายได้
11.ควรเก็บแยกจากสื่อลามกอนาจาร มิฉะนั้นจะทำให้ ใจหมกมุ่น วุ่นวาย
12.ถ้าปฏิบัติตามวิธีถนอมใจทุกข้ออย่างเคร่งครัด แล้วยังถนอมใจตัวเองไว้ไม่ได้
****ขอแนะนำให้ ทำใจ จะดีกว่า****
3月14日 อะไรมันจะดีอย่างนี้ วันนี้ทรายไปฟังผลสอบมาแหละ++
จะบอกทำไมวะกรูส์คนอื่นๆเค้าก็ไปกันนิเนอะ
ต้องเข้าแถวตอนเช้าด้วย^_^เอายันวันสุดท้ายจริงๆ
อีกอย่างที่ลืมไม่ได้เลยนะก็แบบว่า
มีแม่ชีเนี้ยดิ!!!!! ไม่นึก ไม่ฝันเลย
ว่าท่านยังจะมาอีกนะ
พอพวกเราได้เห็นท่านชีสมจินตนา ปุ๊ป โห้???
เป็นที่โอดครวญกันหยายเลย
เพราะพี่แกเอายันวันฟังผลนะ
พอขึ้นห้องมาฟังผลนะ โห้ท่านอาจารย์นิภวรรณของพวกเรานะO_O
ทำพวกเราใจหายกันยกใหย่เล่นถือใบของพวกที่ตกเป็นปึกกกกกกกเลย
ไอ้เราก็คิดว่า "กรูส์คงไม่รอดแน่" แต่สักพักอาจารย์ก็บอกหมดแล้ว
เท่านั้นแหละกระโดดเลยคะ ประมาณว่า กรูส์ไม่ตกอะ
 จากนั้นก็มาถึงเวลาที่จะต้องลุ้นเกรดแล้วว่าได้เท่าไร
คนแรกเลยครับ นายมนตรี ทับคล้าย(นิว)
++พอนิวได้ปุ๊ปไม่ดูซะนั้นพับก่อนเลย++(สงสัยกัว)
................
...............
...............
...............
จากนั้นก็เลขที่ 32 กมลรัตน์ เทศศิริ
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
รับมาปุ๊ป
พระเจ้าได้เกรดเลข 1.5 โห้ไรวะแมร่งเก่งวะกรูส์(เข้าข้างตัวเอง)
พอดูเกรดก็ได้ 2.72
ขอบคุณพระเจ้า!!!!!~ที่ให้กรูส์ไม่ติด 0 เลข
  3月9日 คิดถึงเพื่อน
ทรายคิดถึงเพื่อนๆทุกคนจังเลย
คิดถึงเพื่อนห้อง 8 . มาตา ใหม่ เฟิรน์ ..อาม นุ แบงค์ เป๊ะ เจีย วุฒิ ..ปิ๊ง โอ เอก ตั้ม ตั้ม(สุรพงษ์) ..อ้วนเบลล์ โบหวาน จิ๋ว ปุ๊ก เจ แป้ง พู่ เปิ้ล ..อิ๋ว อาย พัดชา พิชิตพล โอม(คนที่ลืมไม่ได้) ..ไอ้นิคดำ จ๋อง(ถึงแม้จะแค่ปีเดียวก็เหอะ) ..ไอ้ตูน(กลายเป็นฝรั่งแล้วมั่ง) ..กิตสะดา(ชื่อเล่นไรวะ) แล้วก็ใครอีกหลายๆคนไม่ได้เอ่ยชื่อแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทรายลืมนะ
PS.. ห้ามอ่านเฉยๆต้องคอมเม้นด้วยนะคะ.............
3月7日 จบแล้วชีวิต มํธยมปลาย แต่ความเป็นเพื่อนไม่จบเคยเดินผ่าน รำเพยคือ ดอกไม้
ก้าวเข้ามา รำเพยคือ คุณค่า
ก้าวออกไป รำเพยคือ ชีวิต
วันที่เป็นวันสุดท้ายของชีวิตเด็กกระโปรง 6 จีบอย่างพวกเราแล้ว
ทรายรู้สึกดีนะวันนี้ รู้สึกรักโรงเรียนมากมายเลยทีเดียว
รู้สึกรักเพื่อนๆ ไม่อยากห่างกันไปอย่างงี้เลยนะ
มันเป็นความรู้สึกที่แบบว่าสุดจะบรรยาย
เพราะเพื่อนๆทุกคนทรายมีความผูกพันธ์ทุกคน
ถุงแม้บางคนจะแค่ 3 ปี แต่มันก็เป็น 3 มีแห่งมิตรภาพ
ส่วนเพื่อนที่เราใช้ชีวิตในรั้ว ท.ศ.น. มาด้วยกันถึง 6 ปี
บอกตรงๆเลยเพื่อนกลุ่มนี้ผูกพันธ์มากกว่าใครเป็นไหนๆ
เพราะบางคนถึงกับว่าห้องเดียวกันตลอด 6 ปีเลย
แต่ถึงแม้ว่าบางคนจะอยู่ห้องเดียวกัน 3 ปี แต่ว่ายังไง
ก็โรงเรียนเดียวกัน เพื่อนกัน 6 ปีแนะ ทรายไม่เคยอยู่
โรงเรียนไหนนานมากขนาดนี้เลย มันเลยทำให้ทรายรู้สึก
รักสถานที่แห่งนี้มาก.................................................
มาหละเค้าจะเล่าถึงพิธีการปัจฉิมของวันนี้ให้ฟังกลัวเพื่อนจะลืมวะ
หลังจากที่ห้อง 3-4-5 สอบเส็ดเป็นเวลาประมาณสิบเอ็ดโมง
ก็ต้องรอห้องเด็กหัวกะทิอย่างพวก 1-2 เพราะว่าพวกเค้าเหล่านี้ต้อง
สอบต่ออีกอะ ยังไงก็ต้องรอ
เมื่อถึงเวลาบ่ายโมงครึ่ง
ห้องทุกห้องก็ได้มารวมตัวกันที่โดมที่แสนจะแพง
จากนั้นก็เดินทางโดยอาศัยรถของ โรงเรียนเราเนี้ยแหละ
ขึ้นไปบนหอประชุม(โรงยิม)
จากนั้นก็มีใครที่ไหนไม่รู้(รุ่นพี่เทพใหญ่)มาพูดนิดนึ่ง
แล้วก็มีท่านนายกอ๊อด
อจากนายกอ๊อดก็ต้องนี้
ท่านปรเมษฐ์ โมลี
แล้วก็ตามด้วยอาจารย์พรชัย คนนี้เค้ามาแบบว่าฮาโคตรๆเลย
เล่นเอารูปสมัยพระเจ้าเห่าที่ 1 มาให้พวกเราได้ขำ
และแล้วพวกเราทั้งโรงเรียนก็ได้ตระหนักว่า
โรงเรียนแห่งนี้มีนางฟ้าที่สวยที่สุดด้วย
แล้วก็มีพิธีการผูกสายสิญจ์จากท่านอาจารย์(ซึ้งโคตรตรงนี้)
สักพักก็ได้ลงมาทานโต๊ะจีนสักที ซึ่งเป็นเวลา หกโมงเย็น
จากนั้นก็เริ่มการถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยๆ
แล้วพิธีก็จบด้วยการรับดินสอพระราชทาน
เป็นอันว่างานเลี้ยงเลิกรา 3月6日 วันสุดท้ายชีวิต มัธยมปลายวันสุดท้ายของชีวิต มัธยมปลาย ของพวกเรา
ไม่อยากจะเขียนอะไรมากมายหลากหลาย
ได้หรอกนะเพราะมันเป็นความรู้สึกลึกๆข้างใน
ว่าพรุ่งนี้จะไม่สามารถวิ่งเล่นในห้องเรียนได้อีก
จะไม่สามารถตะโกนเสียงดัง
จะไม่สามารถแซวอาจารย์ได้อีก
คิดแล้วเศร้า ต้องไปอยู่ในสังคมผูใหญ่แล้วนะ 1月29日 _-++kumlungjai++-_
การที่คนเราจ้องประสบปัญหาต่างๆนานา และผิดหวังซ้ำๆซากๆ อาจทำให้เกิดภาวะอารมณ์ซึมเศร้า เบื่อหนายชีวิต คิดไม่ตก สภาพของคนสูยเสียมักเป็นจุดเริ่มต้นของคนเสียสติ เครียดมากอาจกลายเป็นคลุ้มคลั่ง ตั้งสติให้มั่น พาตัวเองให้ผ่านพ้นจุดเจ็บไปให้ได้ คิดเสียว่ายังมีคนหนักหนากว่าเราอีกตั้งเยอะ แต่เขายังสู้ฝ่าฟันกันมาได้ มองปัญหาของเราให้เป็นเรื่อง จิ๊บ จิ๊บ จะได้มี กำลังใจ ต่อสู้ คิดเสียว่า เดี๋ยวพร่งนี้ก็เช้า อาจเป็นเช้าวันใหม่ที่ตื่นขึ้นมาพบกับฟ้าอันสดใสก็เป็นได้ ถึงแม้ว่าฟ้าของวันนั้นจะมืดมิด ไม่เป็นใจอย่างที่คิดก็ไม่เป็นไร
เพราะในความมืดมิด มักจะมีแสงสว่างแอบเล็ดลอดออกมาให้เราเห็นอยู่รำไร นั่นก็หมายความว่าต่อให้ปัญหามืดมนสักแค่ไหน สุดท้ายเราก็พบทางออก จงอย่าหยุดนิ่งอยู่กับที่ ใช้สติที่เหลืออยู่ ค้นหาคำตอบของปัญหา จงอย่าจมอยู่กับปลัก เพราะมันจะทำให้ปัญหาคุนหนักกว่าเดิม หน้าที่ของคุณตอนนี้คือ รีบค้นหา กำลังใจ ที่เหลืออยู่ อาจเป็นกำลังใจจากคนรอบข้าง หรือจากตัวคุณเอง ถึงแม้ว่ามันจะมีอยู่น้อยนิด ก็ยังดีกว่าไม่มีเลย เพราะ กำลังใจ คือกุญแจดอกสำคัญ ที่จะพาคุณให้หลุดพ้นจากประตูแห่งปัญหา
1月28日 admission แสนทรหดก้อคือว่า.....................ว่า
ก้อคือว่า วันนี้ทราย + ....+จิ๊บ+ปิ๊ง+แป้ง
ได้ไปติวแอดมิชชั่นมาอ่ะนะ (ติวฟรีชอบ!!!)
เหนื่อยมากเลยนะกับการที่จะต้องเตรียมตัวเข้า
มหาวิทยาลัยเพื่อเรียนต่อ
แล้ววันนี้ก้อเป็นการติวที่แสนจะทรหด
เพราะว่าพวกเราจะต้องเผชิญกับความรู้อันหลากหลาย
สาขาวิชามากๆทั้งที่เราได้เรียนและที่เราไม่ได้เรียน
แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นดิ คือว่าเราต้องนั่งเรียนในที่ๆ
แสนจะเหน็บหนาวไปถึงขั้วโลกเหนือเลยก็ว่าได้อยู่
แมร่งหนาวไม่เกรงใจกันเลย
สงสัยเค้าคงคิดว่าเป็นพวก เอสกิโม แน่ๆ
แล้วการเรียนครั้งนี้พวกเราก้อเรียนจนถึงเวลาเลิก
ทั้ง 2 วันเลย ก้อที่ทรายอยู่ครบเวลาเนี้ยก้อไม่ใช่เพราะไรหรอก
ต้องขอบคุณผู้มีอุปการะคุณที่ทำให้ทรายเรียนครบเวลา
นั้นก้อคือ ฉัตรชัย เรืองรักษ์ (อีกหน่อยคงต้องเปลี่ยนนามสกุลหละ)
*****************ถึงแม้ฉัตรชัยจะมาช้าแต่ฉัตรชัยก้อมาเรียน*****************
แล้วเจอกันในการอัพครั้งต่อไป
อาหารว่างของธุรกิจบัณฑิตย์อร่อยมาก
มีทุกอย่างให้เลือกสรร
แมยังสามารถนำกลับบ้านได้
ของแถมก้อเยอะไม่น้อยหน้าที่อื่น
แถมมากกว่าเสียด้วย 1月26日 *_*6 ปีที่พูกพันธ์กัน*_* เฮ้อได้เวลาแล้วดิ
ได้เวลาแล้วดิเพื่อนๆทุกคนเจ้าค่ะ ได้เวลาที่งานเลี้ยงที่พวกเราอยู่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา ถึง 6 ปีหรือถึงแม้ว่าบางคนจะ 3 ปีก้อตาม แต่ในที่สุดงานเลี้ยงก็ต้องเลิกลาแล้วชะมะ
เวลาที่เราอยู่ร่วมกันมาทำให้เราได้รู้จัก อะไรหลายๆอย่างๆที่เราไม่เคยได้รับรู้มาก่อน สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่ได้รับรู้นั้นก้อคือ มิตรภาพ มิตรภาพที่เพื่อนๆทุกคนมีให้กับเรา มิตรภาพที่เรามีให้เพื่อน มิตรภาพระหว่างรุ่นพี่ มิตรภาพระหว่างรุ่นน้อง หรือแม้แต่ มิตรภาพระหว่างครูและลูกศิษย์ สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากที่สุดในชีวิต ช่วงชีวิตมัธยมเนี้ยมันช่างสนุก อย่างที่คนอื่นๆเค้าว่าเนอะ พวกเราเคยวิ่งเล่น พวกเราเคยนั่งเมาท์ พวกเราเคยกินข้าว พวกเราเคยไปเที่ยว พวกเราเคยไปดูหนัง พวกเราเคยไปถ่ายรูป พวกเราเคยไปกินหมูกะทะหลังกีฬาสี
ต่อจากนี้ทรายขอให้ทุกๆคนเดินทางตามเส้นทางที่ทุกคนเลือก ขอให้เจอกับอุปสรรคควากหนามด้วยนะเพราะว่าทางเดินของทุกคนจะได้มีรสชาติ ทุกคนจะได้มีประสบการณ์ไว้เพื่อเป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาทุกปัญหา ชีวิตของคนเรามันไม่ราบเรียบอยู่แล้วเนอะ ถ้าชีวิตใครราบเรียบเนี้ยก้อคงไม่มีความสุขเท่าไรในชีวิตหรอกเนอะ
ทรายรักเพื่อนทุกคน |
|
|
